Eenvoudig

En toen moest ik aan haar denken. Ze was een collega, en werd in de loop der jaren een vriendin. En zaterdag hebben we haar begraven. Ik ben er ontdaan van. Ja, ik ga haar missen, en ik denk dat het ook is, vanwege het grote verdriet dat ik bij het graf voelde. De hele week ben ik van slag en moet ik denken aan haar eenvoud, oprechtheid, en zonder enige opsmuk. Nederigheid? Is dat het? Ik ben zelf niet zo nederig, ik hou van verhalen en drama, van tierlantijnen en franje. En nu? Ik ben een beetje in de war. Ik heb het pure van haar gewaardeerd, en ben een beetje aan het zoeken waar ik zelf sta. Vannacht ben ik maar even uit mijn bed gegaan, maar ik heb het nog niet zo gevonden.