Dwalen door Amsterdam
Boeken die in Amsterdam spelen
Omdat ik meedoe met de challenge Ik Lees Nederland van School of books, waarvoor ik van plan was over elke provincie een boek te lezen, begon ik boeken over Amsterdam op te zoeken. Ik werd erdoor gegrepen, en mijn challenge werd Ik Lees Amsterdam. De School of books heeft me geleerd weer te genieten van het boek. Heerlijk!
Deze boeken die (vooral ook) in Amsterdam spelen zijn heel divers. Ik hoop er veel van te lezen, en het helpt mij om uit te vogelen welke boeken er allemaal zijn. De bijschriften zijn gedeeltes van de flapteksten of ik haalde ze van internet. Als je op de cover van het boek klikt, vind je achtergrondinformatie, een recensie en soms een filmvertolking van het boek.
Tussendoor schrijf ik mijn belevenissen met sommige boeken.
Heb jij een boek uit Amsterdam gelezen dat hier nog niet vermeld staat, wil je me dan een berichtje sturen? Ik sta ook hier natuurlijk weer open voor tips en tricks.
Ik hoop dat je enthousiast wordt van mijn stad. Ik heb er gestudeerd, en nu kom ik er geregeld, omdat twee zonen van ons er wonen.
Uit eigen werk
Bescheiden als ik ben, begin ik deze pagina graag met een verhaal uit mijn bundel En nu wacht het allemaal op mij.
Dit verhaal, is een helend verhaal, geschreven voor een jonge vrouw die zich ontzettend schuldig voelde, omdat haar ex-vriend de verschrikkelijkste dingen deed. Had ze dat kunnen voorkomen?
Benieuwd naar dit verhaal, klik op de illustratie van het meisje in Amsterdam.
Op de Dam in Amsterdam
Pas op voor de hitte
Denk aan juffrouw Scholten,
die is vandaag gesmolten,
helemaal gesmolten, op de Dam.
Dat kwam door de hitte,
daar is ze in gaan zitten
– als je soms wil weten hoe dat kwam.
Ze hebben het voorspeld: Pas op, juffrouw, je smelt!
Maar ze was ontzettend eigenwijs…
Als een pakje boter,
maar dan alleen wat groter,
is ze uitgelopen, voor het paleis.
Enkel nog haar tasje
lag daar in een plasje…
Alle kranten hebben het vermeld
op de eerste pagina.
Kijk het zelf maar even na.
Ja, daar staat het, kijk maar: dame smelt.
Die arme juffrouw Scholten…
helemaal gesmolten…
Als dat jou en mij eens overkwam…
Laten we met die hitte
overal gaan zitten…
maar vooral niet midden op de Dam.
Annie M.G.Schmidt
Zie ook het Amsterdam van Annie M.G.Schmidt.
Amsterdam in meer dan vijftig boeken
Amsterdam in bijna 80 boeken.
Wat heb ik genoten van Amsterdam, in bijna 80 boeken. Ik heb me laten voorlezen én ook nog eens het boek geleend bij de bibliotheek. Zo kon ik ook nog eens genieten van de oude mooie foto’s die ook in het boek staan. Het boek bevat een soort van recensies, van bijna 80 boeken, geschreven door Geert Mak, René van Stipriaan, Marita Mathijsen, Guus Luijters en Emile Brugman.
Maar ik doe dt boek wel heel erg tekort, als ik de juweeltjes van tekst afdoe met recensies. Het is veel meer. Ik leer veel over de geschiedenis van Amsterdam. Ik kom ook meer te weten over de schrijvers van deze boeken, de tijdgeest, en ik word enthousiast gemaakt om veel van deze boeken te lezen. Amsterdam wordt steeds aantrekkelijker.
Ik zou iedereen aanraden om met dit boek te beginnen als je meer over Amsterdam wil lezen.
Chris Kijne leest het boek voor. Prettige stem.
Lale Gül, Ik ga leven
Ze lezen heel makkelijk, de boeken van Lale Gül. Ze heeft een vlotte stijl. Toen ik een interview met haar bijwoonde in het Diekhuus in Middelharnis, had ik met haar te doen. Het is erg om zo streng opgevoed te worden, dat je alles stiekem gaat doen. Het is verdrietig dat je je dan ook nog slecht voelt. Het is verschrikkelijk eenzaam. Daarbij komt ook nog dat ze langere tijd beveiliging nodig had. En dan heb ik zelf steeds het woordje Erewraak in mijn hoofd. Een gevaarlijk leven. Het is goed om van dit soort verhalen kennis te nemen. Lees dit boek vooral. Maar het was geen boek die me intens in de greep had. Dat dan weer niet.
Dwalen door Amsterdam, Carmiggelt
Ik heb helaas veel te weinig meegekregen van Amsterdam toen ik er studeerde. Ik fietste naar de VU aan de Boelenlaan. ik kwam op de Albert Kuip, ik liep naar mijn vriendinnetje in de Leimuidenstraat. Zondags ging ik naar de kerk aan de Looijersgracht, en soms kwam ik bij mijn broertje, maar ik weet niet eens meer waar hij zijn kamertje had. En toch. Als ik Dwalen door Amsterdam lees, krijg ik een soort gevoel van heimwee naar de stad, naar de mensen, de kroegen. Het komt weer terug: de korte gesprekken met de marktkoopman, de momenten met de vrouw bij wie ik oppaste, en de ruzies van de overburen. (Er werd zo heerlijk plat gescholden, en daarna weer lieve dingen gezegd). Carmiggelt laat me glimlachen. Soms word ik verdrietig van zijn kronkels, maar ik lees ze ontzettend graag. Toen het leven nog eenvoudig was?
Beladen Huis
Ze gaat haar huis opruimen, na de dood van haar man. Er hangt een zeer droevige, zwaarmoedige sfeer, en terwijl de spullen, de véle spullen door haar hand gaan, krijgt ze langzamerhand het leven met haar man Arend Jan Heerma van Voss op een rijtje. Waarom is ze bij hem gebleven? Het boek gaat over emancipatie, patriarchaat, rouw. Het is een intens boek, waarin Christien Brinkgreve haar gevoelens prachtig blootgeeft.
Ik hoor alleen maar zeer lovende berichten om me heen. Het boek maakt indruk, laat iets na, en is goed geschreven.
Zelf voel ik sterk, en dat heeft alles te maken met de gesprekken die ik met veel gescheiden mensen had, waar is het verhaal van haar man? Ik bedoel, hij is overleden, en kan zijn verhaal niet meer doen. Maar hoe was het voor hem? Hoe hadden zijn trauma’s invloed op hun relatie? Waar liep hij tegenaan? Een roman, een memoire, is altijd gekleurd, maar ik heb er een beetje moeite mee. Terwijl heel Nederland met Christien meeleeft, gaat mijn sympathie, stiekem, toch een beetje richting A. Ik voel een beetje dat ik het moet opnemen voor een moeilijke man die geen stem meer heeft.
Dat neemt niet weg, dat het een prachtig boek is.
Wees onzichtbaar
Als de Turkse Mutin 5 jaar is, komt hij in Nederland wonen. Hij groeit op in een onveilig gezin. Vader leest ’s morgens communistische boeken en is de rest van de dag vaak dronken.
Murat Isik heeft een prachtig, dik boek geschreven. Het bleef bij mij nog een hele poos natrillen. Ik had mijn eigen exemplaar weggegeven, maar toen ik het in de kringloop zag staan, heb ik hem weer voor mezelf aangeschaft. Dat zegt wel wat. Er is weinig ruimte in ons schip, maar dit boek is een plekje waard.
Dagenlang zit Mutin nog in mijn hoofd; zijn leven thuis, het gepest worden op school, de onveilige buurt, de Bijlmerramp, de eenzame buurman. Bij storttel wordt het boek voorgelezen door Job Cohen. Dat kan die!
Baantjer
Als ik in de kringloopwinkel ben, loop ik meestal direct naar de boekenafdeling. Baantjer sloeg ik altijd over, en er staan er nogal wat. Vind ik de boeken een beetje te voorspelbaar? Te oppervlakkig? Maar soms zijn er van die dagen dat mooie woorden, en fantastische verhalen niet binnen komen, die dagen dat er zoveel speelt in mijn hoofd. Nou, op zo’n dag heb ik Baantjer gepakt, en ben ik De Cock en de moord in de donkere dagen gaan lezen. En wat gaf met dat een plezier. Even niet nadenken, even helemaal in een verhaal zijn, en zeker weten dat het allemaal (redelijk) goed komt. Er is een moord gepleegd, de rechercheur De Cock, met ck, wordt erbij gehaald met zijn assistent Fledder. Ze worden eerst op het verkeerde been gezet, dan krijgt De Cock een ingeving, en dan wordt de moord tóch nog opgelost, en samen met de vrouw van De Cock praten ze het heerlijk na.
Toch nog een boek pakken, ook als ik in mijn hoofd geen ruimte meer over heb. Wat een cadeau.
Kinderboeken die in Amsterdam spelen
