donderdag 26 februari relax party
Kom lekker ontspannen op de oude zeilklipper
Mag ik me moe voelen
Mag ik me moe voelen, als ik weet dat er soldaten zijn, die uitgevloerd zijn, en angstig en getraumatiseerd? Mag ik me rot voelen als ik een glazen pot met pinda’s laat vallen, in gruzelementen, als er mensen zijn die niet eens pinda’s kunnen kopen en honger hebben? Mag ik me lamlendig voelen als het regent, en als ik zere knieën heb, terwijl andere mensen verlamd op bed liggen? Mag ik een hele dag huilen, terwijl ik een mooi gezin heb, fijn werk, en een dak boven mijn hoofd, terwijl er mensen zijn, wiens huis in puin ligt en dierbaren hebben verloren en bang zijn dat die oorlog nog wel even duurt?
Mag ik last hebben van Nestverstoring (zie vorige blog), zonder dat er echt vreselijke dingen in mijn huis gebeuren?
Wat zegt Edith Eger over gevoel
In het boek De keuze beschrijft Edith Eger, een overlevende van het kamp Auschwitz, en intussen een hele oude coach, twee vrouwen die ze begeleidde. De ene vrouw kreeg van haar man een Cadillac, prachtig, nieuw, glanzend, maar in de verkeerde kleur, en de andere, een moeder wiens dochter een ernstige, levensbedreigende ziekte had. Ze waren beiden ontdaan. En zij, Edith, die verschrikkelijke dingen meegemaakt had in het kamp, kon begrip opbrengen voor beide vrouwen. De eerste, met die Cadillac, had misschien wel ernstige oude pijn, voor haar was er misschien in haar jeugd niemand geweest, ze was misschien wel nooit echt gezien, en inderdaad, bij die andere moeder stond haar wereld stil. Het verdriet was bij beide vrouwen groot.
Je kunt gevoel niet wegen…
Zelfcompassie, en de relaxte vrouw
Zullen we met elkaar maar minder gaan oordelen, zullen we met elkaar ons zelf ook maar minder gaan veroordelen, een beetje compassie hebben? We hoeven niet elke dag zo dapper en zo sterk en zo liefdevol te zijn. Laten we onszelf zijn, en als we compassie hebben met onszelf, dan komt de liefde voor de ander vanzelf omhoog. Dan gaan we met plezier iets voor de ander betekenen, zonder dat we erdoor uitgeput raken.
Het boek dat me de afgelopen week aan het denken zette, ook omdat dit het boek was dat we samen lazen bij de School of Books, was De relaxte vrouw. Niet dat het zo’n fantastisch en fijn leesbaar boek is, maar vooral het eerste deel deed me weer beseffen, hoe belangrijkste is, om je te relaxen. Het andere boek, over zelfcompassie van Kristin Neff raad ik al jaren aan.
Echt, zo maken we de wereld mooier
En onthoud dit: Je hebt veel kwaliteiten die de moeite waard zijn om af te stoffen en weer te laten schitteren. Daar moet je de tijd voor nemen, en even rustig voor gaan zitten.
Relax party
Elke vierde donderdagochtend van de maand was er een Silent reading party. Je kon dan op ons schip, lekker rustig je boek komen lezen, of een boek uit mijn boekenkast. Maar vaak werd de reading party een gezellige party, lekker kletsen, breien, soms een spelletje, recepten uitwisselen.
Daarom heb ik ervoor gekozen dat het een echte relax party wordt. Je mag komen doen wat je wil. Wil je tekenen? Kletsen? Een boek lezen? Allemaal prima. En als je stilte wil, zet je je koptelefoon op.
We zijn weer begonnen!!!
donderdag 26 februari relax party
Kom lekker ontspannen op de oude zeilklipper
Een fijne ochtend alvast! Als ik niet moest werken kwam ik zeker!
Dan kom je gewon een andere keer, met of zonder boek. Altijd welkom!
Lieve Geertje. Bedankt voor weer een mooi verhaal dat, in elk geval voor mij heel herkenbaar is. Om je heen zien dat er mensen zijn die toch echt een stuk slechter af zijn, maar toch oog mogen hebben voor je eigen pijn.
Ja, da’s soms heel ingewikkeld he. ik heb inderdaad dan de neiging om te zeggen: ‘Waar héb ik het over….’