Vroeger had ik er geen last van, van nestverstoring. Ik weet nog dat Henk, mijn buurman op de Amstelveenseweg in Amsterdam, zei: ‘Waarom moet jij er eerst zo’n troep van maken, als jij je kamer begint schoon te maken?’ En hij had gelijk. Ik bracht alle meubels in de gang, verzette alles wat maar kon verplaatst worden, ik maakte de koelkast leeg, de boeken gingen uit de boekenkasten. De planten sproeide ik af in de douchecel. Overal stonden emmers met sop. En mijn pick-up stond op standje maximaal. En ik? Ik vond het heerlijk. Niks geen nestverstoring.
Op de Orpheus
Dat is nu wel een beetje anders. Zo nu en dan laat ik mijn boodschappen bezorgen. Heerlijke luxe, ja, en een beetje decadent. En als dan de bezorger, een fijne lieve knul, de kratten helemaal beneden brengt, in het ruim, en als ik dan accuut mijn portemonnee kwijt ben, en alle laatjes opendoe, om mijn pasje te vinden, en hij heel rustig staat te wachten en een praatje over het weer begint, dán ervaar ik al nestverstoring.Â
En het gekke is, dat ik nooit vantevoren weet of iets zorgt voor een nestverstoring. Een boekverfilming? Gewoon heerlijk. Kleinkinderen? Ik voel me gelukkig. Een wiebelig schip tijdens een storm? Zolang het in de haven ligt: genieten!
Huiselijk geweld? Elke dag nestverstoring
In de binnenstad van Utrecht was in januari een explosie, waarbij verschillende huizen verwoest werden. Dát is dus wel echt een nestverstoring. En dan heb ik het nog niet over oorlogsgebieden, waar je je in je huis, of je tent, geen moment veilig voelt.
In deze week over nestverstoring, geef ik 10 exemplaren van Blijf met je pootjes van me af, cadeau. Je hoeft alleen de portokosten te betalen. Het is een boekje, vooral voor kinderen, met de boodschap: Als iemand over jouw grenzen gaat, vertel het aan je meester, je buurvrouw, je oma, in ieder geval aan iemand die je vertrouwt. Op iedere school, in elke kerk, in elk gezin hoort dit boekje thuis.
Stuur een appje of een mailtje en ik stuur het boekje naar je op. Je kunt daarmee verschil maken in deze wereld.