Todo lijstjes Ik heb me mijn hele leven al Lena Lijstje gevoeld. Voor alles maak ik todo lijstjes. Vorige week nog. De hele vloer lag bezaaid met post-its, met daarop wat ik allemaal in mijn leven nog wil doen. En dan op volgorde leggen van belangrijkheid… Ook als ik boodschappen ga doen, schrijf ik lange lijstjes. …
Pak dat boek, en leer jezelf meer kennen en ook de ander. Geen puf? Lees een kinderboek. Succes verzekerd!
Je nutteloos voelen Er zijn van die dagen, weken, dat ik het gevoel heb, dat het allemaal niet lukt. En de afgelopen periode, heb ik niet bepaald het gevoel gehad, dat ik ergens toe doe. Ik voel me dan zo nutteloos. Ik heb een leuk medicijndoosje gemaakt, met boekentips, maar er staan spelfouten in, en …
Vuile rat Sanne zit tegenover haar therapeut. friemelt met haar vingers, haar hals rood. ‘Zullen we eerst een bakje koffie of thee drinken,’ zegt de therapeut. Dat doen ze. Buiten hoort ze het geklingel van een tram, het gekrijs van meeuwen, piepende banden. Op een gekke manier maakt dat haar rustig. Haar ademhaling wordt kalm. …
Een heupoperatie of een museumkaart? ‘Ik beef minder, heb minder last van mijn geheugenverlies, als ik creatief bezig ben.’ Hier deed Bas Bloem onderzoek naar. Het blijkt dat mensen die in de flow zijn, tijdens de creatieve bezigheden, minder last hebben van de symptomen die bij de ziekte van Parkinson horen; kunst als medicijn. Ik …
Besluiteloos en laf Het is zondagmorgen. Ze zit in de kerk. Een kerk met veel marmer, leisteen, en prachtige glas in lood ramen. Het is koud. Ze bibbert, ondanks haar dikke warmgevoerde jas. Aan de ene kant naast haar zit een oude vrouw, haar handen stil op haar schoot, aan de andere kant zit een …
Fascisme: Je kunt zo maar verschillend denken over belangrijke dingen, als fascisme. En dat kan beroerd zijn.
Leugens: verhalen, blogs, romans, autobiografieënworden soms niet geheel waarheidsgetrouw uitgegeven. Is dat kwalijk?
Iedereen spreekt zijn eigen liefdestalen. Het is de kunst ze van elkaar te verstaan en op den duur te leren spreken.
Adriaan van Dis schrijft met zachtheid en tederheid over Ommi, de oma die geen oma was, ze was van betekenis voor Adriaan. Dát is zingeving!
